Salewa Olympus Mythical Trail 106K 2020

Μετά από πέντε χρόνια, πάλι στον ΟΜΤ με τη διαδρομή που ξεκινάει από τον Λάκο στο Λιτόχωρο. Ένας αγώνας που δίκαια έχει τη φήμη του πιο δύσκολου αγώνα ορεινού τρεξίματος στην Ελλάδα, λόγω της απόστασης, που έχει αυξηθεί λίγο στα 106 χλμ, της μεγάλης υψομετρικής στα 6800 μ, αλλά και των εναλλαγών απότομα ανηφορικών και κατηφορικών κομματιών. Αποζημιώνει απόλυτα, βέβαια, με τη διαδρομή να περνάει από τα πιο όμορφα σημεία του Ολύμπου με αποκορύφωμα το ξημέρωμα στο Οροπέδιο – Ζωνάρια ή στα αλπικά λιβάδια, ανάλογα με τον χρόνο του αθλητή.

Ο χώρος της εκκίνησης στον Λάκο, πολύ όμορφα διαμορφωμένος και χωρίς πολυκοσμία. Η παράδοση των αριθμών και παραλαβή drop-bag άμεση! Το μπουφάν από τη Salewa με το σήμα του αγώνα, μοναδικά όμορφο και πρακτικό!

O αγώνας ξεκινάει τα μεσάνυχτα (φέτος έγιναν με πολύ καλή οργάνωση, ατομικές εκκινήσεις) και μετά από απαιτητική ανάβαση φτάνει στο Οροπόδιο των Μουσών αντικρύζοντας το ξημέρωμα όλη την ομορφιά και το μεγαλείο του Ολύμπου.

Μετά από την απαραίτητη στάση στον σταθμό στο καταφύγιο Αποστολίδη (με πολύ καλή οργάνωση λόγω πανδημίας, πρόσβαση στους πάγκους μόνο από τους εθελοντές που βάζανε οι ίδιοι σε ατομικό σακουλάκι ότι επιθυμούσε ο κάθε αγωνιζόμενος), ο αγώνας συνεχίζει στα μαγικά Ζωνάρια και συνέχεια στην πιο επίπονη, αλλά σχετικά σύντομη ανηφόρα του αγώνα, το ανέβασμα στην κορυφή Σκολιό στα 2911 μ.

Μετά το Σκολιό και τον Άγιο Αντώνη, ο αγώνας κινείται στα αλπικά τοπία του Ολύμπου, όπου κανείς χάνεται στη απεραντοσύνη του βουνού και αφού ανέβει στο Σέλωμα κατεβαίνει για πολύ ώρα προς την νότια πλευρά του.

Μετά την κατάβαση, ακολουθεί ένα από τα λιγότερα ενδιαφέροντα σημεία του αγώνα με πολύ ζέστη και χαμηλή βλάστηση, ώσπου να ξεκινήσει πάλι μετά το Μπιχτέσι στην αρχή ο δρόμος και μετά το ωραίο μονοπάτι για το Πηγάδι.

Στο Πηγάδι βρίσκεται το καταφύγιο του Συλλόγου Ελλήνων Ορειβατών Λεπτοκαρυάς που πάντα κάνει τη διαφορά με εκπληκτικές παροχές, αλλά φέτος ξεπέρασαν τον εαυτό τους, δίνοντας παγωτό, που μέσα στο μεσημέρι και μετά από 60 χλμ και 13,5 ώρες αγώνα ήταν από τις καλύτερες εκπλήξεις που έχω ζήσει! Ο καιρός αναμενόταν με καταιγίδες μετά το μεσημέρι, και ακριβώς μετά το Πηγάδι ξεκίνησε δυνατή βροχή που κράτησε για αρκετή ώρα σχεδόν μέχρι τον κεντρικό σταθμό στον Αη Γιάννη στο Λιτόχωρο.

Μετά τον Αη Γιάννη ξεκινάει η πολύ απαιτητική ανάβαση στο Λιβαδάκι, έχοντας πλέον ήδη 70 χλμ μέσα στον αγώνα. Όταν όμως κανείς συναντήσει επιτέλους το μικρό καταφύγιο ανάγκης στο Λιβαδάκι, ξέρει ότι μπορεί πλέον να αρχίσει να σκέφτεται ως κάτι ρεαλιστικό τον τερματισμό.

Η κατάβαση από το Λιβαδάκι στα Πριόνια (όπου και νύχτωσε) μέσα στο σούρουπο, μοναχικά και με τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου στις κορυφές του Ολύμπου ήταν από τα πιο απολαυστικά κομμάτια της διαδρομής!

Τερματισμός στο Λιτόχωρο μετά από 24:49′, περίπου 1:30′ τη νύχτα. Η διαδρομή του αγώνα στο Strava.

Rogkas 2020

Νέος αέρας φέτος στον Ρογκά! 270 συμμετοχές από διάφορες χώρες που έκλεισαν μέσα σε μερικές ημέρες, πλήθος συνοδών στον κατάλληλα διαμορφωμένο Λάκκο, στο Λιτόχωρο, με τα ιδιαίτερα χρώματα του αγώνα και της Salewa, δημιούργησαν μια εξαιρετική ατμόσφαιρα, λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα.

Μετά τη μεγάλη ανηφόρα προς Ζηλνιά και Χαντόλια, ξεκινάει ένα από τα πιο όμορφα σημεία του αγώνα προς το παλιό μοναστήρι του Αγ. Διονυσίου.

Μοναδικό σημείο θέας όταν το μονοπάτι στρίβει για Μοναστήρι και ξεπροβάλλουν οι χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου!

Η νέα παραλλαγή με το μονοπάτι από Γκόλνα προς Τσουκνίδα πραγματικά αναβάθμισε τον αγώνα σε μεγάλο βαθμό! Όχι μόνο παραλήφθηκε ο κύκλος στον Αη-Γιάννη, αλλά προστέθηκε ένα μονοπάτι με καταπληκτικά σημεία θέας προς τις κορυφές και απαιτητικές ανηφόρες ανεβάζοντας το ενδιαφέρον! Μοναδικός ο σταθμός στην Τσουκνίδα (1350μ) από κλίμα και κόσμο!!

Και η γραμμή του τερματισμού στον Λάκκο, με πλήθος κόσμου και φυσικά το περίφημο πλέον παράσημο, αντί μεταλλίου! Με συμμετοχή και στις τέσσερις διοργανώσεις (2017, 2018, 2019), είμαι πλέον “του κόμματος” 🙂

Prespathlon 2019 – The Bear’s Trail

Σεπτέμβριος 2019 και ένας πρωτότυπος, απαιτητικός και πολύ ενδιαφέρον αγώνας ορεινού τριάθλου – περιπέτειας στη μοναδική φύση και τοπία των Πρεσπών. Η οργάνωση υποδειγματική, παρά τις λίγες συμμετοχές που δικαιολογούνται από την ιδιαιτερότητα της πρώτης διοργάνωσης και της φύσης του αγώνα που απαιτούσε γνώση και αντοχή τόσο κολύμβησης όσο και ορεινού ποδηλάτου και τρεξίματος!

Καταπληκτικά τοπία και δάση στη διαδρομή με το ποδήλατο!
Τερματισμός με την καλύτερη υποστήριξη και τέλειο συγχρονισμό στη γραμμή του τερματισμού!!!

Lavaredo Ultra Trail 2019 (LUT2019)

Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτόν τον αγώνα που προσφέρει μια μοναδική εμπειρία? Καταπληκτικά τοπία και πολύ απαιτητικά μονοπάτια, σε μοναδικό περιβάλλον μέσα στην καρδιά των Δολομιτών με άρτια οργάνωση. Η Cortina d’Ampezzo με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και ένα πλήρως outdoor activites κλίμα, με επισκέπτες και συμμετέχοντες από όλο τον κόσμο, αποτελεί την ιδανική βάση για τις δραστηριότητες του αγώνα. Χαρακτηριστικό της φετινής χρονιάς, οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες ακόμα και σε μεγάλα υψόμετρα και το εκπληκτικό μπουφάν Finisher από τη La Sportiva την πρώτη χρονιά που ανέλαβε χορηγός του αγώνα.

Πάρα τον μεγάλο αριθμό αθλητών, 1800 για το LUT και 900 για το UD, η παράδοση των αριθμών και drop bags, οι σχετικές φωτογραφίες και το pasta party εξελίχθηκαν χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις.

Μεγαλειώδης η εκκίνηση του αγώνα με το γνωστό τραγούδι σήμα κατατεθέν, άπειρο κόσμο, απίστευτο κλίμα και η περιπέτεια ξεκινάει! (video)

Το κομμάτι της νύχτας περνάει γρήγορα μέσα από φαρδιά μονοπάτια και δάση (video) για ένα εντυπωσιακό ξημέρωμα στη λίμνη Misurina (video).

Μετά τη λίμνη Misurina ξεκινάει η πρώτη απαιτητική ανάβαση για το καταφύγιο Auronzo στα 2250μ και ο αγώνας για πρώτη φορά βρίσκεται μέσα στους βραχώδεις χαρακτηριστικούς σχηματισμούς που δεσπόζουν στους Δολομίτες.

Μετά το καταφύγιο Auronzo κοντά στα 50χλμ το πιο χαρακτηριστικό σημείο και highlight του αγώνα, συνώνυμο των Δολομιτών, το Tre Cime di Lavaredo!!

Οι εναλλαγές στο τοπίο του αγώνα εντυπωσιακές! Λίμνες, ποτάμια, καταρράκτες και δάση εναλλάσσονται με βραχώδεις κορυφές και περάσματα μέσα από κοιλάδες.

Στο Col dei Bos πάνω από τα 2300μ και στο 90χλμ του αγώνα, η θέα είναι μοναδική σε ένα από τα ωραιότερα σημεία του αγώνα.

Το ανέβασμα στο καταφύγιο Αverau στα 2419μ και στα 100χλμ του αγώνα είναι ίσως το πιο απαιτητικό, αλλά πλέον ο τερματισμός αρχίζει να φαίνεται εφικτός και η θέα όπως πάντα αποζημιώνει!

Ο προ-τελευταίος σταθμός στο Passo Giau, όπως και όλοι οι σταθμοί του αγώνα, ήταν πλήρως εφοδιασμένοι με μεγάλη ποικιλία και με πολύ πρόθυμους εθελοντές. Από εκεί ξεκινάει ύστερα από λίγο το απότομο κατέβασμα στην Cortina, στο ηλιοβασίλεμα, με τα βράχια να παίρνουν το χαρακτηριστικό για την περιοχή κοκκινωπό χρώμα.

Και ο πολυπόθητος και πολυαναμενόμενος τερματισμός στην Cortina μετά από 23 ώρες και 120 χλμ με ένα ενθουσιώδες πλήθος να δημιουργεί καταπληκτική, μοναδική ατμόσφαιρα!

Η διαδρομή του αγώνα στο Strava

Και το ταξίδι δε σταματάει εδώ! Γύρω από την Cortina υπάρχουν άπειρα μέρη να δεις κανείς με το αυτοκίνητο, με τελεφερίκ και φυσικά με περπάτημα: καταφύγια, λίμνες, χωριουδάκια κτλ. Το πρόβλημα είναι πως να διαλέξει κανείς. Αν και ο αγώνας περνάει από εκεί, η λίμνη Misurina αξίζει μια πιο χαλαρή επίσκεψη, όπως και το καταφύγιο Lagazuoi, το οποίο στα 2.835μ είναι το υψηλότερο της περιοχής με ενδιαφέρουσες οχυρωματικές θέσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλενο και καταπληκτική πανοραμική θέα. Με 2 ώρες περπάτημα φτάνει κανείς στην μοναδική Lago Sorapiss, αλπική λίμνη με απίστευτο χρώμα!

Το καταφύγιο Lagazuoi.
Lago di Sorapiss.

Ursa Trail 2019

Για μια ακόμη φορά, εξαιρετική διοργάνωση και καταπληκτικά τοπία, σε συνδυασμό με τον πολύ καλό καιρό, είχαν ως αποτέλεσμα μια μοναδική εμπειρία! Η οργάνωση πραγματικά πολύ καλή, με ενδιαφέρον δώρο σακιδιάκι από την Dynafit, σηματοδότηση που δεν άφηνε κανέναν προβληματισμό, πλήρεις σταθμούς και πολύ εξυπηρετικούς εθελοντές. Τα μονοπάτια και τοπία, ιδιαίτερα στα πρώτα 20χλμ, μοναδικά με εναλλαγές από αλπικά λιβάδια με έλατα σε πυκνές οξιές και θέα σε Μέτσοβο, Ανήλιο και τα γειτονικά, λίγο χιονισμένα ακόμη, βουνά!

Θετική η απόφαση για διαχωρισμό των αγώνων σε Σάββατο και Κυριακή καθώς και τον χώρο αποσυμφόρησε και το Μέτσοβο είχε κόσμο όλο το Σαββατοκύριακο.

Το Μέτσοβο μέσα στην ανοιξιάτικη φύση αποτελεί τον ιδανικό προορισμό και βάση για τρέξιμο στο βουνό.

Ο αγώνας ξεκινάει ανηφορικά με σχετικά ήπιες κλίσεις μέσα από καταπράσινα λιβάδια και έλατα.

Ο καθαρός καιρός και οι βροχές των προηγούμενων ημερών είχαν ως αποτέλεσμα καθαρή ατμόσφαιρα και άπλετη θέα προς το Μέτσοβο και τα γύρω βουνά, δημιουργώντας ένα μοναδικό τοπίο.

Η πρώτη μεγάλη και χαρακτηριστική ανηφόρα στο χιονοδρομικό! Απαιτητική, αλλά σύντομη και αποζημιώνει με καταπληκτική θέα σε ένα καθαρά αλπικό τοπίο!

Σε πιο κατηφορικά και επίπεδα κομμάτια, τα λιβάδια γεμάτα λουλούδια την εποχή αυτή, σε συνδυασμό με πυκνά, καταπράσινα δάση οξιάς.

Η δεύτερη χαρακτηριστική και πολύ επίπονη ανηφόρα για το πυροφυλάκιο με σκάλα, σχοινιά και στο τέλος αλυσίδες! Η θέα προς το Μέτσοβο από το πυροφυλάκιο, από όπου ξεκινάει μια απότομη κατηφόρα προς το Ανήλιο και στη συνέχεια άλλη μία απαιτητική ανηφόρα προς το Μέτσοβο και αρκετά πάνω από αυτό.

Λιγότερο πυκνά, αλλά σε πολλά σημεία όμορφα δάση στο τελευταίο κομμάτι της διαδρομής και τερματισμός μετά από 6:29′ στην πλατεία στο Μέτσοβο με αρκετό κόσμο να υποστηρίζει, άριστη υποστήριξη με φαγητό, καφέ, ποτά και ενδιαφέρουσα έκθεση από γνωστές εταιρείες.

Διαδρομή στο strava.

Χορτιάτης Trail Run 2019

Με πολύ καλές καιρικές συνθήκες ο αγώνας, χωρίς καμία αλλαγή σε ότι αφορά τη γνωστή διαδρομή και τη διοργάνωση. Ένας ωραίος και απαιτητικός ημι-μαραθώνιος βουνού δίπλα από τη Θεσσαλονίκη για όποιον θέλει να κάνει μια δυνατή προπόνηση. Η λάσπη δεν ήταν η αναμενόμενη για Χορτιάτη, αλλά δε μπορούσε να λείψει και καθόλου αφού τις περισσότερες χρονιές αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του αγώνα.

Rogkas 2019

Χωρίς χιόνια και ο φετινός (3ος για τη διοργάνωση και για εμένα) Ρογκάς, αλλά σε ένα πολύ ενδιαφέρον σκηνικό και τερέν, με λιακάδα μετά από πολλές ημέρες συνεχόμενης βροχής. Έντονα χρώματα και μυρωδιές μαζί με λίγη λάσπη και χιόνι, αρκετά σημεία που γλιστρούσαν, ήθελαν παραπάνω προσοχή και κάνανε τη διαδρομή ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

Το βράδυ πριν το αγώνα, το Λιτόχωρο και ο Λάκκος (προσωπικά, εξαιρετική επιλογή η μεταφορά εκεί) προσέφεραν έναν μυστικιστικό περιβάλλον! Όλα  προσιτά και οργανωμένα με γρήγορη παράδοση του αριθμού και μακαρονάδα στο διπλανό εστιατόριο.

Η διαδρομή πολύ όμορφη και απαιτητική με τα σχεδόν 2000μ υψομετρικής, ενώ η ανηφόρα από τον Αη-Γιάννη προς Γκόλνα στο τέλος της διαδρομής έκανε τα πράγματα λίγο πιο δύσκολα πριν τον τερματισμό.

Μπορεί τα μονοπάτια του αγώνα να μην είχαν πολύ χιόνι, αλλά οι χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου με καθαρή ατμόσφαιρα και ήλιο προσέφεραν ένα φαντασμαγορικό θέαμα.

Άψογη διοργάνωση,  με το δωράκι και το “μετάλλιο” της διοργάνωσης να είναι πολύ ξεχωριστά και επιτυχημένα. Πολύ όμορφο και ποιοτικό σκουφάκι Salewa με το logo του αγώνα διακριτικά κεντημένο και φυσικά το περίφημο παράσημο αντί για μετάλλιο, ιδιαίτερο και καλόγουστο σίγουρα έκανε αίσθηση και ευχάριστη διαφορά!

Η διαδρομή στο Strava.

Μοναδική στιγμή η ανάφλεξη στο σταθμό στον Αη Γιάννη 🙂

Rodopi Advendurun 100 miles (ROUT 2018)

Ξεκινώντας για τη Δασικό Χωριό Ερυμάνθου για τη συμμετοχή στο ROUT, υπάρχει μια γλυκιά προσμονή, αλλά και πολύ μεγάλη αμφιβολία: μήπως δεν είμαι καλά προετοιμασμένος, δύσκολος είναι ο αγώνας, έχω έρθει τόσες φορές κτλ. Λίγα χιλιόμετρα όμως πριν το Δασικό Χωριό, εμφανίζεται ένα τοπίο σαν και αυτό και όλη η αμφιβολία εξαφανίζεται: ότι και να γίνει, και μόνο να βρεθεί κανείς σε αυτό το περιβάλλον για λίγες ημέρες αξίζει τη συμμετοχή!

Ο ενθουσιασμός αυτός επιβεβαιώνεται με την άφιξη στο Χωριό που αποτελεί το σημείο εκκίνησης και τερματισμού του αγώνα. Καταπληκτική ατμόσφαιρα, δρομικές συναντήσεις και συζητήσεις, επετειακό στήσιμο για τα 10 χρόνια, άμεση δοκιμή της ζακέτας παροχή του αγώνα και το θερμό πάντα καλωσόρισμα από τον Χρήστο Κατσάνο.

Ένας σύντομος ύπνος στο πολύ βολικό, γειτονικό καταφύγιο και την επόμενη ημέρα το πρωί, φτάνει η μεγάλη ώρα της εκκίνησης έξι το πρωί με θερμοκρασίες κοντά στους 5 βαθμούς, αλλά ευτυχώς χωρίς αέρα και με καλό καιρό.

Η διαδρομή ξεκινάει με πολύ όμορφα κατηφορικά κυρίως κομμάτια στον Λειβαδίτη, Θεολόγο και Τάλια, με δάση οξιάς, δίπλα σε ρέματα και πάνω από παραδοσιακά γεφύρια με καταπληκτικά αυτή την εποχή φθινοπωρινά χρώματα!

Μετά το μεγάλο σταθμό της Ζαρκαδιάς, ξεκινάει το πιο απομονωμένο, ανηφορικό αλλά και πιο όμορφο τμήμα της διαδρομής προς Φαρασινό και Ζαγκραντένια. Για άλλους οι υπερ-αποστάσεις είναι μοναχική υπόθεση και για άλλους συνώνυμο της παρέας. Για εμένα αυτή η φορά ήταν ένας μοναχικός αγώνας, όπου ευχαριστήθηκα τη μοναξιά και ηρεμία της διαδρομής, αλλά περιμένω την επόμενη φορά που θα έχω μια καλή παρέα μαζί μου!

Το ROUT έχει 26 σημεία ελέγχου, κάποια όμως ξεχωρίζουν όπως η περίφημη “Πυραμίδα 148” στο μέσο ακριβώς της διαδρομής στο 82 χλμ. Μετά από μια ανηφόρα, η διαδρομή αγγίζει τα σύνορα με Βουλγαρία και μετά συνεχίζει προς τον μεγάλο σταθμό στη Γιουμουρλού. Πολλοί όπως και εγώ συναντούν τον σταθμό νύχτα και είναι μια υπέροχη αίσθηση να έχεις την ευκαιρία να πεις δυο κουβέντες με αυτούς τους ηρωικούς εθελοντές σε ένα από τα πιο απόμακρα τμήματα της διαδρομής.

Συνολικά 12 ώρες νύχτα, παρέα με το φακό, κάποιες συναντήσεις με συναθλητές, την ησυχία του δάσους, αλλά και τον δυνατό ήχο του ορμητικού νερού στο παραδοσιακό γεφύρι στο Μέγα Ρέμα. Αφού ξημέρωσε, στο δρόμο πλέον προς τον τερματισμό, μετά την Πρασινάδα, ξεκίνησε η βροχή, ευτυχώς χωρίς αέρα και κρύο οπότε δε μου δημιούργησε κάποια σημαντική δυσκολία.

Με το αδιάβροχο, αλλά κοντά στον τερματισμό, με την αναμενόμενη ταλαιπωρία από πόνους και κάποιες φουσκάλες, ακολούθησαν τα τελευταία ανηφορικά πλέον κομμάτια προς Θεολόγο και Λειβαδίτη με τα φθινοπωρινά χρώματα να γίνονται ακόμα πιο έντονα από τη βροχή!

Παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής την επόμενη ημέρα μετά τον τερματισμό, μετά από 33:27′ όταν η Ροδόπη σε χαιρετάει με μια εικόνα σαν και αυτή, πως μπορείς να μην αρχίσεις να σκέφτεσαι πότε θα την επισκεφθείς ξανά!

Η διαδρομή στο Strava.